Andy Dijkstra (55) besluit na een in bier gedrenkte afterparty op een muziekfestival in Frankrijk om weer een band te beginnen. Hij gaat op zoek naar nog enkele ‘andere gekken’, die met hem de gedroomde mélange van zonnige klanken, overgoten met een Franse saus en in een mengelmoes van Engelstalige en eigen teksten, willen spelen. Hij vindt er zeven, en nu zetten ze als LezArtsduSoleil de boel vrolijk en een ‘petit peu’ chaotisch op stelten.

Zijn vader vond hem maar amuzikaal. Vandaar dat Andy Dijkstra pas op 17 jarige leeftijd begint met muziek maken. Het lijkt erop dat hij die ‘verloren tijd’ wil inhalen, de nu 55 jarige Andy is sindsdien heftig verslingerd aan muziek, hij speelt en maakt koortsachtig muziek en eigen liedjes. ,,Op de middelbare school speelde ik al in bandjes. Ontzettend veel lol hadden we.” En hij is ook al jaren een fervent bezoeker van muziekfestivals in vooral Frankrijk. Want naast ‘verslaafd’ aan allerlei muziekstijlen is hij ook francofiel. ,,Vanaf mijn jeugd al op vakantie naar Frankrijk. Altijd naar Lasalle in de Languedoc.”. In zijn huis aan de Tüddernderweg in Sittard kom je zijn liefde voor Frankrijk en de Franse cultuur overal tegen.

Opzwepend

In Frankrijk krijgt hij drie jaar geleden de duw, die hij zoekt, in de rug. ,,Ik was naar een muziekfestival in Frankrijk gegaan om de band Java te zien spelen. Java speelt een mix van hiphop, jazz en musette, waar ik groot liefhebben van ben. Tijdens een met veel gratis bier overgoten afterparty, liet ik opnamen van mezelf horen. De Fransen reageerden erg enthousiast en adviseerden me om weer een eigen band te beginnen. In de jaren 1990 had ik een eigen band Purple ona gazona. Met onze muziek maakten we Nuth en omstreken ‘onveilig,” zegt hij lachend. Wat voor muziek hij wil maken met zijn nieuwe band weet hij: een mix van allerlei stijlen, vooral folk, punk, jazz en gypsy-muziek. Opzwepend, melodieus en met veel gevoel voor ambiance en jolige nonchalance gespeeld. LezArtsduSoleil gaat de band heten; ,,Art- kunst- zit erin, En Lezard. Dat is het Franse woord voor het beweeglijke beest, de hagedis. En soleil betekent zon. Zonnig, ritmisch, artistiek, dat kenmerkt ons, we bewegen ons soepel tussen allerlei muziekstijlen. Niet alleen opzwepende nummers maar ook rustige en melancholische spelen we.”

Nu nog de gekken vinden, die dit ook willen. Dat is de volgende stap voor de bandleider, die als docent Maatschappijleer en Kunst zijn brood verdient op het Techniek College Parkstad. Wanneer hij Jim Reinders (53), met wie hij lang in andere bands had gespeeld, ontmoet, is zij eerste vraag: ,,Jim, doe je mee?” Jim zegt toe en Andy Dijkstra heeft een drummer. Erna vraagt hij een andere goede bekende: Janine Smeets (53) een muzikale duizendpoot: ze speelt saxofoon, viool, bas en is erg goed in ‘geluidseffecten. ,,Ik kende Andy van het Sint Janscollege in Hoensbroek. Voor de band speel ik nu saxofoon en zing.” zegt ze monter. Nog een oude bekende wordt met succes benaderd, Serge Bosch (56). ,,Met Serge trok ik vanaf de kleuterschool op totdat hij verhuisde,” aldus Andy.

Manager

Serge zegt ook ja tegen zijn oude kleuterschoolmaat en neemt zijn slaggitaar mee. Serge haalt op zijn beurt zijn vriend Martijn van den Berg (54) over. ,,Serge en ik hebben samen op de lagere landbouwschool gezeten, we wilden beiden hovenier worden. Ik organiseerde tuinconcerten en deed mee aan het project ‘Gluren bij de Buren’, toen ik hoorde van Andy’s band. Ik vond de muziek, die hij wilde spelen, erg leuk. En nu ben ik manager en non playing bandlid maar ik kan wel goed overweg met een schuiftrombone,”zegt het goedlachse ‘manusje van alles’ van de band.

Serge, die een tijd DHL bezorger is, weet op charmante manier Esra Bemelmans (25) over te halen om bassist van de band te worden. ,,Wanneer DHL-Serge een plaat bij me komt afleveren, raken we aan de praat en hij vraagt me bij de band, ik speel piano. Dat doe ik maar de bas, die ik in handen krijg, bevalt me niet. Ik ben blij dat ik nu accordeon kan spelen.”

Blij is de band van de vijftigers met haar. Maar wat is een band zonder bassist? Wanneer Martijn van den Berg, de man van de tuinconcerten en inmiddels bandmanager, Stephanie Habets (36) in zijn tuin hoort spelen vraagt hij haar meteen. ,,Ik ben fan van gypsy, jazz en Franstalige muziek, dus ik was vrij snel enthousiast over Martijns voorstel.”

Dames

Ook de rest van de band is opgelucht. Stephanie is veelzijdig, muziekagoog en ze wil best bas spelen wanneer Esra aangeeft liever accordeon te spelen. ,,Ik ben blij met mijn bas, want van huis uit ben ik gitarist”, zegt Stephanie. 

De laatste aanwinst, violiste Fallon Manderveld (27) maakt LezArtsduSoleil compleet. Dankzij ‘de ronselaar van de band’, Serge. ,,Ik voelde me niet veilig in mijn buurt. In de supermarkt kwam ik Serge, mijn buurman tegen. We raakten aan de praat en Serge vertelde enthousiast over de gezellige vriendenclub, die zijn band is. Ik speel nu viool in de band.”

De dames van LezArtsduSoleil zijn volgens leadzanger en oprichter Andy Dijkstra niet alleen qua muziek een grote verrijking, ,,Ze zorgen ook voor meer rust en structuur.” Dat was ook nodig. Muziek en presentatie waren eerst een ‘spontaan, ongeregeld zooitje’, waarin de kwaliteit van de muziek het nogal eens verloor van de kwantiteit van het geluid. Tot groot plezier van het publiek dat deze licht chaotische spontaniteit en al dat bühneplezier, dat de band uitstraalde, erg waardeerde. ,,Er zit nu meer muzikaliteit in de band, we raken steeds beter op elkaar ingespeeld, geeft voorman Andy aan. ,,We zijn een jonge band, er komt veel moois aan”, zegt de 54 jaar jonge manager Martijn, terwijl hij een bierviltje van de band geeft. ,,Met ons telefoonnummer: 06-49930999. We komen graag spelen voor MijnGazet,” zegt hij met een knipoog.

 

Door Ray Simoen