Mijn naam is Harry Frijsinger, ik ben 72 jaar en sinds 2013 voorzitter van Sjtadssjötterie St. Rosa oet Zitterd.

Door Bert Wassenberg

Hoe ben je bij deze vereniging betrokken geraakt?

Mijn buurman was lid van deze vereniging. Allereerst heb ik ter oriëntatie enkele schuttersfeesten bezocht en raakte enthousiast. Toen mijn buurman vervolgens keizer werd, ben ik ook lid geworden. En daar heb ik tot op heden geen spijt van!

Ben je zelf ook een actief beoefenaar van de schietsport?                                                 

Ik zelf ben als geweerdrager begonnen, maar nooit actief lid geweest van een schietvereniging. Het schieten heb ik uiteindelijk bij de schutterij geleerd op de wekelijkse oefenavonden, waar wij met de grote buks schieten. Op Bondsfeesten schiet ik ook altijd mee in een van de zestallen.

Waarom vind je het belangrijk dat een rijk verenigingsleven in stand wordt gehouden?

Wij zijn als St. Rosa heropgericht in 1988. Voorheen waren we ook al actief, hetgeen blijkt uit ons koningszilver, dat dateert uit 1738. Een schutterij heeft zowel een functie binnen de gemeenschap, maar is ook een vriendengroep. Het sociale belang speelt een hele grote rol. En of het nu een voetbalclub, een bridgegroep of een schutterij is, het uitoefenen van een hobby en het samenzijn met anderen is gewoon heel belangrijk.

Welke vrijwilliger uit jouw vereniging verdient het om hier extra in het zonnetje gezet te worden en waarom?
Eigenlijk is het heel moeilijk om één persoon aan te wijzen. Alle leden leveren op hun manier hun bijdrage door hun lidmaatschap! De recent overleden heer W. Pastwa verdient een speciaal woord van dank daar hij als een van de oprichters tot op het laatst heel nauw betrokken geweest is bij onze Schutterij. Ook de heer Jo Suijkerbuijk verdient een speciaal woord van dank als eeuwige drijvende en schrijvende kracht achter onze vereniging. Jo heeft zelfs een boek over onze Schutterij geschreven.

Wat zijn de ‘specials’ van jouw vereniging?

St. Rosa begeleidt eigenlijk alle “Sittardse” activiteiten zoals het krombroodrapen, Koningsdag, Dodenherdenking en de Sacramentsprocessie.

Wat doen jullie goed en hoeft wat jou betreft nooit te veranderen?

Wij proberen als bestuur om de leden met open armen te ontvangen en ervoor te zorgen dat de sfeer binnen de vereniging goed blijft. Een goed bestuur werkt altijd aan verbeterpunten, want die zijn er uiteindelijk altijd.

Op welke momenten zijn jullie als vereniging extra actief?
Wij zijn extra actief tijdens de Oktoberfeesten in Sittard in de maand oktober. Onze kleine club verzorgd dan 6 dagen barbezetting en regelt de hele organisatie van personeel achter de schermen. Wij zijn vanaf dag 1 met de organisatie van het Oktoberfeest verweven, maar toen de hele organisatie te groot werd, is er een aparte Stichting Oktoberfeest opgericht.

Is het makkelijk om jongeren voor langere tijd aan jullie te binden? En hoe maken jullie hier werk van?

Jongeren aan trekken is op vandaag heel moeilijk want als je een school benaderd blijkt hier meestal geen tijd of interesse voor te zijn. De jeugd heeft te veel aanbod van activiteiten. Jeugdleden zijn meestal kinderen van leden die zien dat het wel leuk is bij een schutterij.

Kijk eens in de ‘glazen bol’ en vertel waar jouw organisatie over vijf jaar staat?

Als wij de toekomst moeten aangeven hopen wij dat wij als schutterij kunnen blijven bestaan. Veel hangt af van de regel- en wetgevingen die ons wordt opgelegd. De vraag is of wij bestaansrecht blijven houden, zeker op financieel gebied. Helaas hebben alle schutterijen hiermee te maken, dus we staan niet alleen. Wij blijven er onze schouders heel hard onderzetten en dat bewijst de huidige organisatie van ons Bondsfeest op 24 augustus a.s., waar wij ons best doen op het terrein aan de Dr.Nolenslaan een goed en gezellig feest te organiseren. Iedereen is van harte welkom om hier eens een kijkje in het schuttersbestaan te komen werpen!