“De kortste weg naar Europa”, zo noemt Ernst Bouwes zijn geesteskind over het toernooi van de KNVB-beker. Het boek begint in het seizoen 1960-1961, het eerste bekerseizoen waarin de winnaar een ticket voor de Europacup voor Bekerwinnaars verdiende. De schrijver reist deze maanden door het land om zijn boek te promoten. De titel van het boek staat als een huis. De KNVB Bekercompetitie is ongetwijfeld de kortste route naar nationaal succes en Europees voetbal. In plaats van de lange, slopende competitie kan een club door het winnen van het bekertoernooi aanzienlijk sneller de vlag uithangen. 

Tekst Koos Snijders

Maar, inderdaad: er is een máár. Er komt toch heel wat bij kijken. Succes in de bekercompetitie staat en valt op de eerste plaats met de kwaliteit van de selectie, op de voet gevolgd door de factor geluk. Zonder mazzel bij het loten van de tegenstander(s) mogen verreweg de meeste clubs de droom van een bekersucces uit hun hoofd zetten. De KNVB-beker winnen is moeilijk, dat laten de cijfers van “ós eige klupke oet Zitterd-Gelaen” zien. Als Fortuna ’54 werd de cup twee keer gewonnen, onder de vlag van Sittardia en FSC alias Fortuna Sittard nooit. Het boek van Bouwes begint pas bij de competitie van 60-61, toch werd de eerste bekerfinale al in 1898 gespeeld. In dit artikel waarin de drie aansprekende bekerresultaten van Fortuna centraal staan, start onze korte terugblik in seizoen 1956-1957. 

Fortuna ’54 had er zeven wedstrijden over gedaan eer captain Bram Appel de gewonnen beker in de lucht mocht tillen. Het elftal van trainer Donenfeld had de finale in Rotterdam bereikt na het uitschakelen van achtereenvolgens SV Maurits (4-1), Limburgia (2-1), Roda Sport (7-0), Helmondia ’55 (4-3), SHS Scheveningen (3-2) en ADO Den Haag 4-2. De ruststand van de finale tegen Feyenoord was allesbehalve veelbelovend, Fortuna stond met 2-1 achter. Na de pauze overrompelden de Geleners de Rotterdammers in hun eigen Kuip. Fortuna ’54 nam de KNVB-beker mee naar huis dankzij een hattrick van Appel en een goal van Angenent. De volgende spelers versloegen Feyenoord: Frans de Munck, Wim Dormans, Guus Rabuda, Jan Notermans, Cor van der Hart, Jean Munsters, Henk Angenent, Arie Pieneman, Bram Appel, André Ravenstein, Bart Carlier. 

Om de bekerfinale van 1963-1964 te bereiken won Fortuna ’54 in vier duels tegen zwakke tot matige tegenstanders. Over geluk bij de loting gesproken. In de eerste ronde werd Tubantia met 3-2 verslagen, in de tweede ronde ging Go Ahead met de 3-0 ten onder en in de derde ronde SHS Scheveningen met 2-0. Nadat naamgenoot Fortuna Vlaardingen met 4-2 werd uitgeschakeld en de finale was bereikt ontmoette de ploeg van trainer Wim Latten in de finale het Haagse ADO. Beide elftallen scoorden niet in het neutrale PSV-stadion, strafschoppen brachten de beslissing. Munsters, Brüll, Benen en Kusters beschikten over stalen zenuwen. Fortuna ’54 klopte ADO in het penaltygevecht met 4-3. De winnaars en hun paar duizend meegereisde supporters werden ’s avonds laat op de Markt in Geleen door de burgemeester, wethouders en thuisblijvers verwelkomd. De bekerwinst betekende automatisch deelname aan het Europa Cup 2 toernooi in het seizoen 1964-1965. Trainer Latten deed een beroep op: Piet Vogels, Harry Brüll, Cor van der Hart, Willy Quadackers, Pierre Kusters, Jean Munsters, Alex Petakovic, Peter Benen, Carel Breikers, Gène Gerards, André Piters.

Ook al heeft Fortuna Sittard de nationale cup nooit gewonnen, met het bereiken van de zinderende finale in 1984 en het daaraan verbonden Europees voetbal in het seizoen erop mag net zo goed van een historisch resultaat gesproken worden. Na vijf gewonnen partijen tegen DOVO (4-2), Go Ahead Eagles (2-1), Roda JC (2-1), AZ’67 (5-0) en FC Groningen (2-0) stond op 2 mei in Rotterdam de finale tegen Feyenoord op het programma. Gesteund door duizenden fans ging het elftal van trainer Körver tegen Feyenoord met de absolute wereldsterren Cruijff en Gullit eervol kopje onder. De verliezers werden alom geprezen. De 1-0 nederlaag deed pijn, maar was snel vergeten omdat Feyenoord, met de latere Fortuna coryfee Henk Duut in de gelederen, tevens landskampioen werd. Fortuna Sittard mocht Nederland zodoende vertegenwoordigen in het Europacup toernooi voor bekerwinnaars. Dat nieuwe seizoen 1984-1985 zou voor een belangrijk deel in het teken van Europees voetbal komen te staan. Trainer Frans Körver stelde voor de finale in De Kuip de volgende spelers op. André van Gerven, René Maessen, Chris Dekker, Mario Eleveld, Wilbert Suvrijn, Jo Bux, Arthur Hoyer, Wim Koevermans, Anne Evers, Roger Reijners, Theo van Well die in de 82e minuut werd vervangen door Willy Boessen. 

Tot slot terug naar het heden. Op 15 december as. staat de bekerwedstrijd PSV-Fortuna Sittard op het programma. Terugdenken aan de halve finale in 1999 mag gerust. Door goals van Hamming, Roest en Bouma werd PSV in Eindhoven met 1-3 uitgeschakeld. Je weet het maar nooit. Lang niet alle dromen zijn bedrog. 

Bronnen: Fortuna Museum en Fortuna SC Magazine.

Op 22 juni 2014 was het officiële duplicaat van de KNVB-beker bij het voetbalmonument van Fortuna ’54 & SV Maurits in Geleen tijdens een feestelijke bijeenkomst te bewonderen. De supportersclub van Fortuna Sittard liet zich gelden en zorgde voor een spectaculair moment.
Foto Ermindo Armino.