In de Ophovenermolen  (De Vief Heringe) werd zondag 13 juni het startsein gegeven voor het eeuwfeest van Club Wo-Van. Een gezelschap dat direct opvalt door hun rode hoeden. Daar bleef het in het verleden echter niet bij. Dienstbaarheid en inzet voor de Sittardse samenleving ging en gaat nog steeds had in hand met die andere doelstelling: plezier maken op een gepaste manier.

Archief

In de aanloop naar het eeuwfeest van de vereniging in 2021 besloot  het bestuur in 2017 om het her en der verspreid archief- en documentatiemateriaal van Club Wo-Van zoveel mogelijk te verzamelen op één plek met als doel dit te ordenen en te beschrijven in een inventaris.                                                                Ten behoeve hiervan werd leden en oud-leden gevraagd alle documenten en foto’s over de vereniging ter beschikking te stellen. Na deze oproep kwam interessant materiaal boven tafel, waaronder documenten uit het oprichtingsjaar 1921.   

Het ordenen en beschrijven had meer voeten in de aarde. Hiervoor werd advies ingewonnen bij oud-bedrijfsarchivaris en auteur Harry Strijkers uit Sittard. Aan hem werd gevraagd het voortouw te nemen. Onder zijn supervisie ging de archiefcommissie, bestaande uit Michel Lejeune, Ger Meijers, Jack van Oorschot, Frank Schmeits en Stef Statnik van start. Het verfijnen en het samenstellen van de uiteindelijke inventaris gebeurde door Harry Strijkers. Die aansluitend kon beginnen met het schrijven van een jubileumboek. 

Oprichting

Op 12 juli 1921 werd in Sittard Club Wo-Van opgericht als vrijgezellenvereniging met min of meer als voorloper de club Os Kan Niks Verdomme (O.K.N.V.D.)  Het begon allemaal met het maken van een praalwagen voor een bloemencorso te Sittard in 1921. Van de toenmalige oprichters zal niemand hebben gedacht dat deze jonge loot in het Sittardse verenigingsleven de eerbiedwaardige leeftijd van honderd jaar zou halen. Misschien wel tegen alle verwachtingen in heeft Wo-Van alle stormen doorstaan en maakt de club zich nu op voor het eeuwfeest. Het parool van haar voorganger O.K.N.V.D heeft Wo-Van niet overgenomen, want als het om Sittard ging en gaat, kon en kan het de leden van Club Wo-Van wel degelijk iets ‘verdomme’.                                                                                                                                           

Rode hoed

Club Wo-Van, niet groot in aantal, waarvan de leden zich sinds1925 tooien met die  kenmerkende rode hoed en tegenwoordig in smoking zijn gekleed. Bij Club Wo-Van gaat het lidmaatschap vaak over van vader op zoon. Anno 2021 heeft de derde generatie het heft in handen. Er  kan in Sittard bijna geen feestelijke gebeurtenis plaatsvinden of de leden van Wo-Van zijn erbij en maken zich verdienstelijk. Er werden in het verleden vele bliksemloterijen, of fancy-fairs voor vertrekkende missionarissen of andere goede doelen georganiseerd. De club was ook altijd paraat om recepties te organiseren en om op de een of andere manier geld los te kloppen voor een Sittardse vereniging, die een uitzonderlijke prestatie had geleverd of een bepaald jubileumfeest vierde of wilde organiseren. 

Activiteiten

Wo-Van ontplooit heden-ten-dage nog steeds de nodige activiteiten. Het begeleiden van de kinderoptocht, ’s zondag voor de grote carnavalsoptocht in Sittard, is in handen van Wo-Van. Tijdens de jaarlijkse twee processies dragen de leden de flambouwen naast de hemel bij het Allerheiligste, waaronder kapelaans, pastoors, dekens of bisschoppen met de monstrans in hun handen al jarenlang meelopen. Samen met de Auwt Prinse is men verantwoordelijk voor de organisatie van het jaarlijks ‘alternatief Sjöttefees’, waaraan de vereniging zelf ook meedoet. Nog steeds is een van de belangrijkste activiteiten de deelname aan de bekende jaarlijkse carnavalsoptocht in Sittard. Een activiteit die in 1922 voor de eerste keer plaatsvond. Belangrijk voor de onderlinge binding tussen de leden zijn natuurlijk de maandelijkse bijeenkomst en de uitstapjes door het jaar heen. 

Kolder

Als een Wo-Vanner in het verleden ging trouwen, kwam er vaak een hoop kolder aan te pas, zoals het plaatsen van een rouwadvertentie in de krant of het trekken van de bruidskoets door de leden zelf. Daar kwam nog eens bij dat de middenstand door de jaren heen goed vertegenwoordigd was in de club, zodat nogal eens een ‘eerste steen’ – met het opschrift Wo-Van – werd gelegd. Deze laatste traditie onderging jaren geleden een wijziging in die zin, dat niet de éérste maar de laatste steen werd gelegd. Overigens valt met de doelstelling te schipperen. Dat blijkt uit de geschiedenis van de vereniging. Club Wo-Van is altijd met de tijd meegegaan en heeft momenteel een behoorlijk aantal jonge leden. Dat is goed voor de continuïteit en het voortbestaan van de jubilerende club, die tegenwoordig bestaat uit achttien leden en die sinds 2017 haar domicilie heeft in ‘t Sjterfhoes. 

Auteur van het jubileumboek Harry Strijkers toont het eerste exemplaar.