Nog een paar weken en dan zal de Zaterdag Middag Club (ZMC) nooit meer hetzelfde zijn. Zeker, je kunt er nog wekelijks genieten van heel veel spelplezier en activiteiten, en ook de vrijwilligers blijven zich met hart en ziel inzetten. Met het verschil dat oprichter en spil van deze club kapelaan Van der Wegen niet meer aan de deur staat om iedereen te verwelkomen en ook zijn rol van grote animator zal door anderen moeten worden ingevuld. Op 1 december vertrekt kapelaan Van der Wegen naar Weert om daar pastoor te worden. Hij laat zijn erfenis in Sittard achter. Vrijwilligers Romy, Sander en Max vertellen over het heden, verleden en ook een beetje over de toekomst.

“In de Zaterdag Middag Club die hij vijftien jaar geleden heeft opgericht laat hij wekelijks zo’n honderd kinderen, op een speelse manier, kennis maken met niet alleen het geloof, maar ook met normen en waarden”, vertelt Sander. Romy vult aan: “Iedereen is welkom bij de ZMC, welk geloof je ook aanhangt, maar wat je bij binnenkomst direct opvalt is een man die je met open armen ontvangt. Voor hem zijn alle kinderen gelijk.”  Van der Wegen kent iedereen die de club bezoekt. Niet alleen de kinderen, maar ook de vrijwilligers en vaak ook de ouders. Hij betrekt ze erbij en houdt alles als een helikopter in de gaten. Max: “Kapelaan weet zelfs mensen die niets met het geloof hebben, op de een of andere manier enthousiast ervoor te maken. Hij houdt de boodschap laagdrempelig en toegankelijk. Als hij verteld luisteren de kinderen, maar ook hun ouders.” 

Zo maakt kapelaan van der Wegen het geloof op zijn eigen manier interactief. Door het verleden en het heden op een speelse manier te combineren lukt het hem de luisteraars te boeien. Sander: “Hij laat iedereen voelen dat je er mag zijn en erbij hoort. Zijn grote kracht is zijn charisma.” Romy: “Kapelaan heeft het ZMC vanaf nul opgebouwd. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er kwam weer iets nieuws bij. De binnenspeeltuin, de versieringen en altijd een gevarieerd programma:  koken, knutselen, chemo-techniko, iets te drinken en een snoepje.” 

Zo heeft kapelaan meer dan vijftien jaar lang duizenden kinderen niet alleen een geweldige middag bezorgd maar tevens de verbinding gelegd met het geloof in de hoop dat ze er iets van meenamen voor de rest van hun leven. Dat is de kostbare erfenis die vanaf 1 december in handen ligt van de vrijwilligers. Romy: “We gaan proberen door te gaan in zijn geest. Het is een te mooi project en dat moet blijven bestaan. Maar het zal niet makkelijk worden. Niet voor ons als vrijwilligers, maar ook niet voor de nieuwe geestelijke in de parochie Ranil Weerawarna.” 

De vrijwilligers die betrokken zijn bij het ZMC hebben ook een persoonlijke band met Van der Wegen. Sander: “Het klinkt gemakkelijk: ‘je neemt het ZMC over’. Maar zo is het zeker niet. Er zijn veel uitdagingen die we moeten aangaan. We zullen zelf alles moeten gaan regelen. In het verleden deed kapelaan dat allemaal. Hij kreeg mensen makkelijk aan zijn kant en het heeft me regelmatig verbaasd wat mensen niet allemaal belangeloos voor hem deden.” Max: “Hij is een bekende figuur in het Sittardse. Iedereen kent kapelaan en hij kent op zijn beurt weer heel veel mensen. De namen van kinderen die hij twintig jaar geleden, als kapelaan op de Heksenberg in Heerlen, voor het eerst heeft ontmoet kent hij nog. En die mensen zijn regelmatig de ouders van kinderen die bijvoorbeeld door hem gedoopt worden of die naar de club komen.”

Toch moet de club verder. Met als leidraad het gedachtegoed en vooral de levenslust van de oprichter ervan. Romy: “Zo is het. De afstand tussen Weert en Sittard is behoorlijk en kapelaan wordt daar pastoor, dus krijgt ook een heel ander takenpakket. Ik hoop toch dat hij ons nog eens vaker kan bezoeken; spontaan kan binnenlopen om te kijken wat wij ervan gemaakt hebben.” “Dit zal toch altijd zijn ding blijven en het zou erg zijn als hij hier nooit meer kan komen. Maar wij, de vrijwilligers die blijven, gaan er samen met diaken Weerawarna voor zorgen dat de ZMC een plek blijft waar iedereen graag komt”, besluit Sander.

Foto LIWI Foto/Lindy Wintraecken