Met de komst van Frans Körver naar Fortuna SC in de zomer van 1980 ging voor zowel de trainer als de eerstedivisionist een vurige wens in vervulling. Fortuna was op zoek gegaan naar een coach die ervoor kon zorgen dat de vlam in de pan sloeg. Körver was blij dat het oog van Fortuna SC uitgerekend op hem viel, ook al was hij zojuist met Wageningen naar de eredivisie gepromoveerd. Zo keerde de trainer terug naar Sittard, de stad waar zijn keeperscarrière ooit was begonnen 

Na elf seizoenen op het tweede plan met weinig vooruitzichten op promotie te hebben gevoetbald, vond het bestuur onder leiding van voorzitter Paul Boels het welletjes. Manager Barry Hulshoff mocht zijn biezen pakken, trainer Joop Castenmiller hoefde ook geen bal meer aan te raken en moest zich gaan storten op het management van de club. Tot zover de ingrijpende wisselingen van de wacht in de top. Kijken we naar de spelersselectie, dan valt direct op dat het rustig bleef aan het front. Met alleen de jeugdige René Maessen als nieuweling en een tweede kans voor de verloren zoon Hans Engbersen rekende Körver toch op een voor het publiek aantrekkelijker voetbal dan voorheen. Dat gebeurde inderdaad. De vierde plaats in de eindstand van het seizoen 1980-1981 achter Haarlem, Heerenveen en Volendam gaf de supporters hoop voor het nieuwe seizoen. Jammer dat de nacompetitie niet werd bereikt, al scheelde het niet veel.

Penningmeester Pierre Schmeitz rammelde in de zomer van 1981 flink met de geldbuidel. Manager Castenmiller contracteerde acht nieuwelingen waaronder goalgetter Huub Smeets, routinier Krsto Mitrovic, de talenten Wilbert Suvrijn en Mario Eleveld. De op de grasmat gepokt en gemazelde trainer Körver begreep als geen ander hoe je een voetbalelftal en het supporterslegioen moest oppeppen. Met de komst van deze coach was het in een recordtempo omhoog gegaan. Zijn stijl van dingen naar zijn hand zetten en enthousiasmeren van het publiek hakten er compleet in. Aan de vooravond van de seizoenstart waren de verwachtingen hooggespannen. Te hoog?  

Het zou een spannende en succesvolle competitie 1981-1982 worden. Het begin verliep allerminst vlekkeloos, de 2-0 nederlaag in het verre Veendam kwam aan als een doffe dreun. Een week later in De Baandert scoorden Smeets, Koevermans, Zuidersma, Eleveld en Van Well er royaal op los tegen VVV Venlo: 5-3. Dat was het startsein voor een sterke serie: de zes volgende thuiswedstrijden werden gewonnen. In de loop van de competitie draaide de ploeg alsmaar beter. Na veel magere voetbaljaren sloeg het publiek nu massaal de weg weer in naar het stadion. Penningmeester Schmeitz glunderde, het rammelen met de geldbuidel wierp zijn vruchten af.

Tegen de koploper en uiteindelijke kampioen Helmond passeerden in februari mooi 12.000 belangstellenden de kassa, in de laatste thuiswedstrijd tegen Heracles op 16 mei waren het er zelfs 14.000. De 3-1 zege op de club uit Almelo hield in dat het elftal en trainer Frans Körver de grote stap hadden gezet. Promotie naar de eredivisie! Met nog één wedstrijd te gaan stond al vast dat Helmond Sport kampioen was geworden en Fortuna SC vice-kampioen. Wie had dit gedacht na de teleurstelling in Veendam?

De reacties na het duel met Heracles waren even emotioneel als bij de recentere promotie van Fortuna Sittard in april 2018, nadat de jongelingen van PSV in het uitverkocht stadion waren verslagen en de club de weg omhoog naar de eredivisie mocht inslaan. Vreugdetranen in alle hoeken van het stadion. Onder luid gejuich maakte trainer Körver een dansje rond de middenstip. Een kleine twee uur na het laatste fluitsignaal volgde een triomftocht van de Fortuna-familie door de binnenstad van Sittard richting de Markt. Duizenden mensen zongen op het marktplein het door Hans Wijnands geschreven clublied “Nao veure Fortuna”. De aanmoedigende stadionkraker klonk door tot diep in de nacht. Een week later zette Fortuna SC in het laatste competitieduel tegenstander Cambuur eenvoudig opzij. De feeststemming op de drukbezochte kampioensreceptie in juni was het beste bewijs dat tal van voetbalsupporters uit de Westelijke Mijnstreek blij waren dat Fortuna SC de eredivisie had bereikt. 

De twintig goals van clubtopscorer Smeets in het promotieseizoen zijn van grote waarde geweest. Fortuna SC had met het contracteren van zowel Krsto Mitrovic als Huub Smeets voortreffelijk zakengedaan. Beiden schitterden een seizoen lang en speelden als enigen alle 34 wedstrijden. Tot slot: de club nam niet alleen afscheid van de eerste divisie, de naam Fortuna SC moest er ook aan geloven. Met ingang van het eerstvolgende seizoen 1982-1983 werd de naam van de nieuwe eredivisionist “Fortuna Sittard”.

De kampioenselectie bestond uit: Nico Hanssen, Mario Eleveld, Wim Koevermans, Sanny Quaden, Huub Smeets, Jo Bux, Jaap van de Berg, Theo van Well, Tiny Ruys, Chris Dekker, Krsto Mitrovic, René Maessen, Gerrie Schrijnemakers, Hans Zuidersma, Wilbert Suvrijn, Huub Pfennings, Mattie Moonen, Rob Philippen en Fedde Oostwoud.

Tekst Koos Snijders

  • Frans Körver en assistent Dick Voorn in spanning tijdens een wedstrijd in de herfst van 1981. Foto: archief Fortuna Museum / Fortuna Sittard
  • De ontlading op de Markt in Sittard. “Nao veure Fortuna. Veer zeen kampioen.” Foto: archief Fortuna Museum / Fortuna Sittard