De plaquette van de elftalfoto van SV Maurits uit 1950 aan een buitenmuur van Rademakers Parket in Oud-Geleen trekt veel bekijks. Harry Schmeits heeft de oorspronkelijke zwartwit foto mooi voorzien van de kleur rood, de clubkleur van Maurits. In de plaquette die tegenover de kerk is bevestigd heeft graficus Harrie Schmeits de volgende tekst door Koos Snijders geschreven verwerkt.

In de zomer van 1908 liep Geleen warm voor de pasgeboren voetbalclub Quick, die in 1917 en 1918 kampioen van Limburg zou worden. In 1921, toen het dorp de hoofdzetel van de Mijnstreek was geworden, maakte Geleen zowaar stadse capriolen. “Er is ruimte genoeg voor nog een voetbalvereniging”, vonden zes heren en richtten de sportvereniging Maurits op. Het duurde twaalf seizoenen eer SV Maurits club aan een serieuze opmars begon. Na de kampioenschappen in 1933, 1934 en 1935 kon niemand meer om de voetballers uit Geleen heen. In 1942 promoveerde Maurits naar de Eerste Klasse, het hoogste niveau in de KNVB-competities. Voor de statistiek: SV Maurits beschikte ook over afdelingen atletiek en handbal.

Op de zondagmiddag in de zomer van 1949 dat het in eigen beheer gebouwde nieuwe stadion in gebruik werd genomen, vierde Geleen feest. Het Mauritsstadion dat tot de mooiste en meest complete voetbalwalhalla’s van ons land werd  gerekend. Mede dankzij dit stadion kon Maurits groeien en bloeien. De club was dermate gezegend met talenten dat het eerste elftal in 1950 als derde eindigde in het gevecht om de landstitel.

De spanning in de Nederlandse kampioenscompetitie van 1950 was om te snijden. Maurits, Ajax, Blauw Wit, Enschedese Boys, Heerenveen en Limburgia moesten in een onderlinge competitie uitmaken wie van de zes landskampioen zou worden. Sensationeel was de zege van Maurits in het Olympisch Stadion. Met 2-1 tikten de Geleners Ajax van de grasmat. De defensie van de hoofdstedelingen met Rinus Michels en Cor van der Hart kregen geen greep op de snelle en technisch sterke voorhoede van Maurits. Het elftal dat Ajax op de knieën kreeg bestond uit de spelers Nelissen, Kleintjens, Van ’t Hoofd, Beks, Van Mulken, Van Wylick, Tiems, Muyris, Mol (keeper), Wilms en Maessen Na de sensatie in Amsterdam verliep de verdere kampioenscompetitie voor Maurits iets minder florissant. Toch eindigde de club achter de nieuwe landskampioen Limburgia op de eervolle derde plaats. 

In 1957 werd Maurits alsnog landskampioen. Helaas niet meer van het absolute topvoetbal, maar bij de amateurs. Dat was het laatste wapenfeit. In 1954 was het betaald voetbal van start gegaan en sportminnend Geleen had nu alleen nog belangstelling voor Fortuna ‘54. In 1958, een jaar na het veroveren van het landskampioenschap viel het doek en fuseerde Maurits met Fortuna’54. Het was over en sluiten. Supporters pinkten een traan weg. Hun geliefde SV Maurits bestond niet meer. 

Foto Privé-archief Koos Snijders Tekst Koos Snijders