Door Ray Simoen

Cruyff blijft verwondering wekken en bewondering oogsten. Deze week is een vierdelige docu-serie op tv gestart over de tovenaar van Buitenveldert en Barcelona. Balsem op de ziel van de zwaar op de proef gestelde club van gevallen Godenzonen uit Amsterdam. Prachtig voor de liefhebbers van voetballers met ballen van lef en eigenzinnigheid.

De helaas te vroeg overleden wereldster leeft niet alleen voort in zijn weergaloze dribbels en onophoudelijke discussies met scheidsrechters, maar ook in zijn ‘wijsheden’, die velen zich net zo goed herinneren als zijn vele fabuleuze doelpunten. ‘Elk nadeel heb zijn voordeel’ is wel een van de meest bekende spreuken. Het is een soort mantra geworden voor doorbijters en anderen die een positieve draai aan iets vervelends proberen te geven. Mogelijk is Jim Mulders uit Maastricht geïnspireerd geraakt door Cruyff. Jim is amateurbrouwer, met voorlopig één bier in zijn pakket. Dat luistert naar de naam Kitzsteinhorn Tripel van 8,9 %. Een hele mond vol lastig uit te spreken klinkers heeft Jims eersteling. Het is geen tripel uit een Duitse brouwerstraditie maar verwijst naar een befaamd skigebied in de buurt van de Oostenrijkse stad Salzburg. Daar kun je volgens de site van de streek 365 dagen per jaar plezier hebben op je ski’s of snowboard in de sneeuw, en op je e- en mountainbike en met je wandelschoenen op de groene bergweides, als de sneeuw is gesmolten. 

Verbod

Jims bier brouwt hij eerst thuis, en later in grotere hoeveelheden bij huurbrouwerij De Fontein in Fijnaart. Zijn brouwerij heeft hij Nietski genoemd. Nietski? Klinkt erg Russisch. Maar is het niet, het betekent Niet skiën. Dat kreeg Jim enkele jaren terug tijdens zijn rebelse jaren te horen van een leraar. Want toen Jim op een schoolreis het ‘’s nachts drinkend en lallend erg bont had gemaakt, beet een leraar, die geen oog had dichtgegaan, hem ’s morgens toe: “Jij skiet niet vandaag’. Toen hij tien jaar later een leuke naam voor zijn bierbrouwerij zocht dacht hij terug aan dat schoolreisje met dat verbod om te skiën. Dat hij niet op de latten mocht staan en niet kon leren skiën, ok, daar was niets tegen te doen. Maar zijn plezier in het biertjes pakken met vrienden? Dat liet hij zich niet afpakken. Inderdaad; ‘Elk nadeel heb zijn voordeel’. Jim bleef de horeca trouw als hulp in de keuken van een Grand Café in Valkenburg, waar het na sluitingstijd altijd lekker doorzakken was met de rest van de horecahulpen. Ook na zijn studie aan de Hogeschool Zuyd bleef hij een supporter van bier, zij het dat hij net iets meer van koken hield. Maar dat veranderde toen hij van zijn schoonzus tijdens de corona-epidemie van dichte cafés en gesloten restaurants een brouwer-starterspakket kreeg. Jim kreeg de smaak van het bierbrouwen steeds meer te pakken, schafte betere brouw-apparatuur aan en begon te experimenteren met biersoorten en bierstijlen. Uiteindelijk realiseerde hij zijn droom: een eigen speciaal bier drinken op zijn eigen terras.

Après-ski

Eens kijken of Jim er goed aan heeft gedaan om ook anderen kennis te laten maken met zijn Kitzsteinhorn tripel, of dat hij hem beter voor zichzelf op zijn privé terras kan houden.

Vrolijk en blij vult het glas zich met de warme, diep goudblonde tripel met de Oostenrijkse naam. Visioenen van een zonnige après-ski middag met gezellig ge-oh over wie een betere voetballer was ‘Cruyff of Maradonna’ dienen zich aan.

Weinig geurprikkels gaan er van Jims bier uit. Bruine suiker. Een flinter sinaasappel, maar weinig tot niks van het op het etiket beloofde ’verrijking met speciale kruidige ingrediënten’. Als je het bier een tijdje laat staan, wordt de geur er niet voller of beter op. 

De eerste slokken van Jims Nietski tripel zijn verrassende aangenaam. In eerste instantie het prettige zoet van bruine suiker met net voldoende sinaasappelfraîcheur. Fijn terrasbier.

In de afdronk valt op dat in de tripel het zoetje eerst dominant is en het bier wat plakkerig dreigt te maken. Op het laatst valt dat zoet weg en komt er een ‘droog accent’ bij. Mooi zou zijn als deze balans tussen ‘zoet’ en ‘droog’ wat verfijnder zou zijn. Maar, ach, Cruyff was ook niet in één keer beste voetballer van de wereld. 

De meedrinkster vindt Jims tripel ‘lekker pittig’ en goed doordrinkbaar. ,,Met een bitterballetje met een likje mosterd, of een pittig kaasje erbij, schuif ik graag aan bij Jim op zijn terras,”