Mijn naam is Marcel Wehrens, ik ben 56 jaar en sinds 2024 voorzitter van Harmonie Sint Cecilia Grevenbicht-Papenhoven

Interview: Bert Wassenberg

Hoe ben je bij deze vereniging betrokken geraakt?

Ik ben wat je zou kunnen noemen een ‘zij-instromer’. Mijn dochter en vrouw spelen beiden klarinet bij St. Cecilia en als ´supporter’ blijf je dan toch altijd een beetje aan de kant staan. Maar toen mijn voorganger eens voorzichtig polste of er geen interesse was in een bestuursfunctie, is het balletje wel aan het rollen gebracht.     

Ben je zelf ook een actief muzikant?
Nee, ik heb het 20 jaar geleden wel geprobeerd. Dat bracht mij veel plezier, en de buren waarschijnlijk iets minder. Niets is ontspannender dan na een dag werken even een uurtje van je te laten horen op een euphonium of tuba. Maar ik kwam er ook achter dat de grenzen van mijn muzikaliteit wel snel bereikt waren. Ik probeer af en toe nog wel iets te spelen. Maar als voorzitter ontbreekt ook de tijd wel een beetje, om het serieus op te pakken.

Waarom vind je het belangrijk dat een rijk verenigingsleven in stand wordt gehouden?

Het motto van onze vereniging is: ‘In harmonie verbonden´. En dat geeft goed weer waarom het belangrijk is. Het is geen holle frase maar iets waar we in al onze activiteiten inhoud aan geven. Die verbondenheid geeft je geborgenheid en een plek binnen een gemeenschap. En  dat zie je direct terug in die gemeenschap. Voor Grevenbicht en Papenhoven uit zich dat in het bijzonder tijdens het Pinksterfeest, maar ook bij ons 125-jarig jubileum feest bleek weer hoeveel hulp, ondersteuning en enthousiasme er uit een gemeenschap kan komen om een geweldig feest te organiseren.  

Welke vrijwilliger uit jouw verdient het om hier extra in het zonnetje gezet te worden en waarom? 

Dat is een onmogelijke vraag, Dit is wel een mooie plaats om mijn waardering voor alle leden uit te spreken. Iedereen draagt op zijn of haar manier bij aan de vereniging! Of het nu gaat om muzikaliteit, organisatorisch werk, ondersteuning of sociale betrokkenheid. Dát is juist de kracht van onze vereniging: samen maken we St. Cecilia.

Wat zijn de ‘specials’ van jouw vereniging?
Muziekeducatie en talent begeleiding zijn belangrijke speerpunten. Dat is niet vanzelfsprekend want de jeugd heeft veel keuzemogelijkheden. Maar door daar in te investeren, laten we jongeren de waarde van het verenigingsleven echt ervaren. Initiatieven zoals Generation Next laten zien wat er mogelijk is: meer dan 100 jonge muzikanten samen op een podium, in de inspirerende en professionele setting van ons ‘Crossing Borders’ project. Zulke momenten maken blijvend indruk.
Daarnaast zoekt de St. Cecilia nadrukkelijk de verbinding op in de repertoirekeuze. Dit leidt tot avontuurlijke projecten en samenwerkingen. Zo speelden we in 2024 in Het Concertgebouw in Amsterdam en brachten we samen met een DJ en een koor een ode aan Moeder Maas op ons eigen festivalpodium Crossing Borders. Een hoogtepunt was ook de deelname aan het WMC in 2022, waar we wereldkampioen werden in de 1e divisie harmonie. En dat alles maakt dat St. Cecilia ook voor muzikanten buiten Grevenbicht en Papenhoven een aantrekkelijke vereniging is om je muzikale hobby uit te oefenen.

Kijk eens in de ‘glazen bol’ en vertel waar jouw organisatie over vijf jaar staat?

Ik probeer liever wat verder vooruit te kijken. Als bestuur moet je nu al de vraag stellen hoe willen we dat de vereniging er over 10 jaar uitziet en hoe gaan we daar komen. Je moet ervoor zorgen dat de talenten binnen je vereniging maximaal tot hun recht komen. We blijven daarbij trouw aan ons motto: ‘in harmonie verbonden’ en hoe we daar invulling aan geven. Dat betekent: blijven bouwen aan een vereniging waar jong en oud zich thuis voelen, waar elk talent de ruimte krijgt, en waar muzikale en menselijke connectie het fundament vormen voor alle mooie dingen waar we later met trots op mogen terugkijken.

 

 

Fotobijschrift:

Marcel Wehrens staat rechts met het ‘voorzittters-speldje’ op het revers. Links is tweede dirigent Jo Savelkoul.