Hoe ben je bij deze club betrokken geraakt?

Een klassiek geval van ‘vader op zoon(s)’. Als kleine jongetjes werden mijn broer en ik altijd meegenomen naar ‘de club’ door mijn vader. Het was een tijd waarin de toenmalige kantinebeheerders tussen het tappen door ook tegelijk een rol als oppas konden vervullen. Prachtig was dat, verenigingsleven in zijn puurste vorm. Zelf ben ik rond mijn 6e uiteraard ook gaan voetballen en tot op de dag van vandaag actief binnen de vereniging. Er is geen keuze, het zit in je DNA.

Ben je zelf ook een actief deelnemer aan de voetbalsport? 

Ik ben zelf nog actief als speler/trainer in ons 3e elftal op zondag en ben actief in ons 35+ team. Zo lang de fysieke gesteldheid het toelaat is het balletje volledig aan de kant laten liggen nog geen optie voor mij. Daarnaast blijven de wedstrijddagen met een voetbalteam voor mij nog steeds iets magisch hebben en ik zou niet zonder kunnen of willen.

Waarom vind je het belangrijk dat een rijk verenigingsleven in stand wordt gehouden?

Een rijk verenigingsleven is belangrijk omdat het op meerdere gebieden bijdraagt aan een gezonde en sterke samenleving. Het draagt o.a. bij aan sociale verbondenheid, persoonlijke ontwikkeling, solidariteit en gezondheid (fysiek en mentaal). Het zorgt ervoor dat mensen niet alleen naast elkaar leven, maar ook met elkaar.

Welke vrijwilliger uit jouw stichting verdient het om hier extra in het zonnetje gezet te worden en waarom? 

Dat verdienen ze allemaal, want zonder onze vrijwilligers zou er simpelweg geen vereniging meer zijn. Het vrijwilligersleven staat al onder druk maatschappelijk gezien. Er komen steeds minder vrijwilligers bij en de actieve aantallen nemen meer af, bijvoorbeeld vanwege leeftijd. Daarom is het belangrijk iedere vrijwilliger te koesteren en te waarderen en daarnaast ook meer mensen enthousiast te krijgen.

Wat doen jullie goed en hoeft wat jou betreft nooit te veranderen?

Momenteel zijn er hele mooie ontwikkelingen op gebied van de organisatiestructuur, verbinding en ook zeer zeker m.b.t de aanwas van nieuwe leden in de jongste leeftijdscategorieën. Iets dat van groot belang is voor de toekomst van onze vereniging. Daar mogen we met zijn allen erg trots op zijn. Nooit veranderen is mijns inziens nooit een optie daar je altijd zult moeten proberen in te spelen en mee te bewegen met de ontwikkelingen in de maatschappij.

Is het makkelijk om jongeren voor langere tijd aan jullie te binden? En hoe maken jullie hier werk van?

Ik denk dat dit een grotere uitdaging is dan ‘vroeger’. Niet omdat jongeren niet willen of niet open staan, die mening van sommige mensen is voor mij te kort door de bocht. Jongeren hebben tegenwoordig veel meer keuzes en dienen meer beslissingen te nemen en prioriteiten te stellen over hoe ze hun tijd besteden naast bv school of toekomstgericht. Dit is niet alleen m.b.t. sport, maar ook bijbaantjes horen daarbij om een zakcentje te verdienen. Het is niet altijd makkelijk hier een goede balans of richting in te vinden. Wij hadden als kind al die keuzes niet (gelukkig), je ging bij wijze van spreken op bv voetbal, handbal of scouting of bespeelde een instrument. Geen echte keuzestress. Als je jongeren wilt binden denk ik dat stap 1 is dat we jongeren echt proberen te begrijpen en snappen welke uitdagingen zij tegenkomen. Dan kun je erop inspelen.

Kijk eens in de ‘glazen bol’ en vertel waar jouw organisatie over vijf jaar staat?

Dat is een hele moeilijke vraag, want de maatschappij veranderd razendsnel en continue. Ik kan alleen maar hopen dat moeite doen, een goede organisatiestructuur handhaven en een gezond beleid voeren een goed fundament zal blijven voor de toekomst. Er liggen veel uitdagingen voor de toekomst van het verenigingsleven. Uitdagingen brengen echter ook kansen met zich mee. Die kansen hopen wij de komende jaren verder te benutten om zo de vereniging te zijn en te blijven die toegankelijk en inclusief is voor diverse groepen uit de samenleving. Dit alles samen, met en voor elkaar. Het verenigingsleven mag nooit verloren gaan.

 

Door Bert Wassenberg